Erotic

กระท่อมน้อย สุขสำราญ ลำธารลอด

มาลัยสอดกอด กระหวัด รัดที่เสา

กลิ่นขจร ยั่วภมร อ่อนบรรเทา

บรรจงเข้า สอดส่าย ป่ายมาลี

เสียงนกร้อง สองเสียง สำเนียงร้อง

เฝ้านั่งมอง เจ้าตัวจ้อย ร้อยเรียกหา

เจ้าตัวผู้ รู้ไล่ ไวไวมา

เจ้าตัวเมีย รีบถลา มาร่อนลง

นั่งเคียงคู่ ดูนก ตลกนัก

นอนหนุนตัก ภัสดา เอียงหน้าหงาย

พี่เคลียเข้า กอดประคอง สองมือชาย

ประกบกาย ส่ายสอด กอดรัดกัน

ดำเนินฉม ชมโฉม ประโลมเล้า

เสียงกระเส่า เร้าเร่ง เปล่งสรรพเสียง

พี่เร่ง เร่ง ไล่ ไล่ ไร้สำเนียง

น้องแอบเอียง อิงกาย กระหายรอ

เกี่ยวกระหวัด รัดกาย กระหายกอด

ทำเสียงรอด สอดกระเส่า เร้ากระหาย

พี่เพียงพิศ พินิจจูบ ลูบผิวกาย

แทบวางวาย ส่ายสยิว ราวปลิวลม

กระแสลม ชมคลื้น ครืนครืนเคร่ง

ราวจะเร่ง กระแสเสียง สำเนียงต่อ

พี่เร่งเร้า น้องเย้ายวน ป่วนใจรอ

พี่สานต่อ ล้อเร่ง ละเลงรมณ์

พี่ชิดชม โฉมเฉลา กระเซ้ากอด

เสียงพร่ำพรอด สอดกระส่าย ก่ายเข้าหา

น้องกระสันต์ ถลันเร่ง เปล่งวาจา

กายผวา กอดก่าย ให้ชายเชย

น้องเอนกาย ก่ายกระหวัด รัดองค์พี่

ดั่งมาลี ต้องแรกฝน จนหนาวสั่น

กลีบผกา อ้าเอนแอ่น แล่นประชัน

โดนเถาวัลย์ พันกอด มอดมลาย

เถาวัลย์ไถ ไล่ถลำ เข้าถ้ำลอด

ประกองกอด สอดนาสิก ระริกหนี

แอ่นกายหยัด ให้ชายชม สมฤดี

เถาวัลย์พี่ รีรอเร่า เข้าถ้ำทอง

มองพินิจ พิศเถาว์ ที่เข้าถ้ำ

ดุจจะย้ำ เหยียดกาย กระจายหนี

เจ้าเถาวัลย์ ถลันรับ กับวารี

ธารน้ำที่ ไหลผ่านถ้ำ ทำเปียกปอน

เถาวัลย์รื้น หื่นกระหวัด สะบัดน้ำ

แล้วโน้มตาม ตามติดติด กระชิดถี่

เสียงลมพัด โบยโบก โยกเถาว์ปลี

สุดหลีกหนี พลีถ้ำทอง ต้องเถาวัลย์

ผสุธา ดังจะเลื่อน กระเทือนถ้ำ

เป็นสุขล้ำ ดังถ้ำทอง ต้องห่าฝน

พี่โบยบด กระถดถอย คอยลมบน

น้องหน้ามน ผวากาย แทบก่ายปีน

ดังลมว่าว เข้าแล้ว ไม่แผ่วผ่าน

แม่ดวงมาลย์ กระตุกป้อย สอยเอ็นสาย

บังคับว่าว เข้าถ้ำ ถลำกาย

กระตุกสาย ส่ายเอ็น เซ่นอารมณ์

กระตุกซ้าย ย้ายขวา ผวาวาบ

โยกกระชาก ลากส่าย สายเอ็นสม

กระตุกเอ็น เล่นว่าว เร้าอารมณ์

เนื้อแนบนม ผสมกาย ส่ายให้แรง

ดั่งจุฬา ปักเป้า เฝ้าโรมล่อ

ลมบนพอ ล่อติด ไม่คิดผ่อน

จุฬาโยก ปักเป้าย้าย ส่ายลมบน

ปักเป้าชน จุฬาล่อง ต้องเข้าพัน

จุฬาโยก ปักเป้าเย้า เข้าช่วยยื้อ

เสียงครางฮือ ดังลมผ่อน ร่อนเข้าหา

ปักเป้าโยก กระหวัดย้าย ส่ายตามมา

จุฬาล้า อ้าแอ่นองค์ ลงสิมพลี

 

สายลมโรย ยังโบยโบก โยกเข้าถ้ำ

ลมถลำเข้า ถ้ำทอง ยังต้องหนี

ผสานกาย ก่ายกอด พรอดวจี

สุขฤดี ในอารมณ์ สมรักเรา

ไอเดีย จากเคียงดิน

แต่งขณะ : นั่งเรือด่วนไปต่อรถไฟฟ้า และเข้าห้องประชุม