ส า ย ล ม ที่ ผ่ า น ม า

คุณเคยมีความสงสัยอะไรกันบ้างไหม ? ? ?

ความสงสัยที่ต้องการการพิสูจน์ ? ? ?

ทั้ง ๆ ที่บางเรื่อง บางความสงสัย ไม่จำเป็นต้องพิสูจน์แต่อย่างใด

.

เมื่อครั้งเป็นเด็ก ฉันไม่ค่อยยินยอมที่จะละทิ้งความสงสัยให้หมดไปโดยมิได้ทำการพิสูจน์

.

.

.

 แต่ความสงสัยมีมากมายเหลือทน................

สมัยมัถยมต้น  ฉันเคยสงสัยว่าจะเป็นอย่างไร หากเอาไขควงเสียบในปลั๊กไฟ

ได้ผลค่ะ ............. ไฟดับทั้งตึก

.

ความสงสัยเรื่องกระแสไฟของฉันยังไม่หมดลง มันยังตามมาหลอกหลอนฉันอยู่แม้นการศึกษาและอายุจะเพิ่มขึ้น  แต่ชั้นก็ยังตกเป็นทาสของความสงสัยที่ต้องอาศัยการพิสูจน์อยู่ดี

.

เหตุเกิดเมื่อโคมไฟประจำตัวของฉันเสีย เพราะบักกรีที่เชื่อมติดสายไฟของทั้งสองขั่วหลุดอกจากหลอดไฟ

.

ความสงสัยวิ่งเข้าจับใจทันใด

ทำไมขั่วบวก และขั่วลบ ไม่สามารถวิ่งกระแสไฟร่วมกันได้ ? ? ?

เขาบอกว่า ไฟมันจะช๊อตสิแก

แล้วไงอ่ะ ช๊อตยังไง ? ? ?

นั้นสิแก ...................

ไม่ต้องรอให้ความสงสัยจับตัวนาน ชั้นจับสายไฟขั่วบวก และขั่วลบฟันเข้ากับหลอดไฟ

.

และ............เสียบปลั๊ก

.

ไม่ต้องรอเวลาพิสูจน์นาน เสียงดัง ปรึ๊บ โคมไฟที่เปลือยจากโป๊ะ หลอดไฟแตกกระจาย บางส่วนปลิวสะกิดผิวหน้าเป็นรอยริ้ว  ไฟช๊อตคามือ

.

และไม่เหนือความคาดเดาแต่อย่างใด หม้อแปลงใหญ่ของตึกอพาทต์เม้นต์ระเบิดตูม ............ คงหลายตังค์ฉันคิด และเงียบเฉยให้กับความสงสัยในครั้งนั้น

.

.

.

นานมาแล้วราว 6 ขวบ

ฉันวิ่งเล่นอยู่ในลานวัด ในวันที่มีการทำบุญเลี้ยงพระ

ฉันถูกเพื่อน ๆ ทิ้งให้อยู่คนเดียว เพราะไม่มีเพื่อนเพียงพอที่จะจับคู่กับฉันในการเล่นโดดหนังยาง แน่นอนส่วนหนึ่งเพราะฝีมือฉันเข้าขั้น "ห่วย" จึงไม่มีใครยอมแม้นจะให้ฉันเป็น "ตัวแถม"

.

เมื่อไม่มีเพื่อน ฉันเดินเล่นไปทั่วบริเวณ

.

ลูกแมวดำตัวน้อย นอนขดกายอยู่ในซอกตึกศาลาการเปรียญ โดดเดี่ยว เหน็บหนาว  กายผอมโซ และมีเสียงร้องที่แผ่วเบา ฉันอุ้มมันขึ้นมากอดไว้แนบอก เราช่างเดียวดายคล้ายกัน

.

ฉันอุ้มมันลัดเลาะตัดหลังศาลาการเปรียญ ผ่านโรงครัว ซึ่งตอนนี้ไม่มีผู้คนอยู่แล้ว ทุกคนเข้าฟังพระเทศน์ให้พร ด้านหลังโรงครัวด้านหนึ่งติดถนนบริเวณที่เพื่อน ๆ ฉันเล่นกันอยู่

.

แมวน้อยยังนอนนิ่งหมดเรี่ยวแรงอยู่ในอ้อมกอด

.

วันนี้คณะทำบุญเขาเลี้ยงก๋วยเตี๋ยวพระ  สังเกตุได้จากหม้อที่มีน้ำขาวขุนของเส้นก๋วยเตี๋ยวที่ใช้สำหรับลวกเส้น น้ำในหม้อเดือดพล่าน

.

เสียงพระสวดมนต์ให้พร ...............

.

ความสงสัยเกาะกุมหัวใจน้อย ๆ อีกครั้ง

จริงหรือ ? ? ? ............... แมวมีเก้าชีวิต  ฉันมองแมวดำผ่ายผอมตัวน้อยในอ้อมกอด

จริงหรือ ? ? ?

จริงหรือ ? ? ?

จริงหรือ ? ? ?

.

เสียงพระสวดมนต์ให้พร ................

.

ไม่รอให้ความสงสัยจับใจนานนัก ฉันตัดสินใจ โยนแมวน้อยลงยังหม้อก๋วยเตี๋ยวที่เดือดพล่าน

แมวดำตัวน้อยกรีดเสียงร้องลั่น โหยหวล อย่างไม่น่าเชื่อว่าจะมีเสียงดังได้จากลำคอน้อย ๆ ที่เคยเปล่งเสียงเพียงแผ่วเบา

ร่างผ่ายผอมตะเกียกตะกายให้พ้นจากน้ำร้อนในหม้อก่วยเตี๋ยวนั้น ขาน้อยทั้งสีแกว่งไกว สุดชีวิตจิตใจ เพื่อหนีตาย

.

เสียงพระสวดมนต์ให้พร ................

.

ฉันยืนเอียงคอมอง .................... ฉงนฉงาย

.

ไหนละที่บอกว่า "เก้าชีวิต" ไหนละ ไหนละ ไหน ไหน ? ? ?

.

ตอนนี้ในหม้อลวกก๋วยเตี๋ยวนั้น สงบแล้ว ไม่มีสรรพสิ่งใด ๆ ที่มีชีวิตเคลื่อนไหว เหลือเพียงซากลูกแมวดำที่ตาเบิกโพลง อ้าปากกว้าง ขาทั้งสีเหยียดกาง หางยาวชี้ตรง ทะลึ่งขึ้นบนผิวน้ำเป็นครั้งคราว  ตามเป็นจังหวะของน้ำเดือด

.

เสียงพระสวดมนต์ให้พร ...............

.

ฉันยืนมองนิ่ง หรือว่า ..............

.

เก้าชีวิตที่มันมีได้ใช้หมดไปแล้วในหม้อลวกก๋วยเตี๋ยวนั้น นั่นสินะ ต้องหมดแล้วแน่เลย คงเกิด ๆ ตาย ๆ อยู่ในนั้นทั้งเก้าชีวิตเลยหละ

.

"ว๊า !!! แย่จัง" ฉันในวัย 6 ขวบสบถ

.

ก็ฉันไม่รู้นี่นาว่าชีวิตเก้าชีวิตใช้เวลานานแค่ไหนในการเกิด ดำรงอยู่และตาย

ถ้าฉันรู้นะ ......... ฉันคงช้อนแกออกจากหม้อลวกก๋วยเตี๋ยวตั้งแต่ชีวิตที่สามของแกแล้วหละ ไม่รอให้แกตายถึงเก้าครั้งหรอก

.

"แก้ว มานี่ลูก เข้าบ้านกัน" เสียงแม่ตะโกนเรียกมาจากหน้าถนน ฉันหันไปมองตามต้นเสียงส่งยิ้มเริงร่า วิ่งตามเสียงนั้นไป ..........
.
.
เสียงพระยังคงสวดมนต์ให้พร
.
.
.
.
เสียงวี๊ดว้าย ดังตามหลังชั้นมา

"ตายแล้ว ใครกันนะมันใจบาปขนาดนี้ โธ่ ๆ นังเหมียว ตายแล้วววววว" เสียงกลั่วสะอื้นไล่หลัง ฉันหันไปมองและหันกลับตามแม่ออกไปจากที่นั่นอย่างไม่ใส่ใจ

"แก้วดูน้องให้แม่หน่อยนะลูก เดี๋ยวแม่ออกไปตากผ้าแป๊บนึง" แม่หันมายิ้มอบอุ่นให้ฉันและเดินออกจากประตูบ้านไป เด็กน้อยวัยไม่เกินสามเดือนนอนมองหน้าชั้น ยิ้มหัว มือน้อย ๆ กวัดไกวคว้าอากาศ อยู่บนเมาะใบใหญ่

"ดูน้อง งานช่างหน้าเบื่อ" ฉันคิด ฉันสอดส่ายสายตาไปทั่วบริเวณ และแล้วมันก็พบกับตระกร้าเงาะที่โต๊ะกินข้าว ฉันสาวเท้าเข้าไปหามัน มีดปอกผลไม้วางอยู่ข้างตะกร้า คมมีดเป็นเงาขาววาววับ ฉันมองเงาของคมมีด ความสงสัยเข้าเกาะกุมหัวใจน้อย ๆ อีกครั้ง

ฉันเดินเข้าไปหาน้อง ในมือมีมีดขาววาววับ

จริงหรือ ? ? ? ............... ที่ว่า

หัวใจมนุษย์อยู่ด้านซ้าย 

ฉันมองน้องสาวตัวน้อยบนเมาะใบใหญ่ มือกุมกระชับมีดในมือ

จริงหรือ ? ? ?

จริงหรือ ? ? ?

จริงหรือ ? ? ?

.

เสียงพระสวดมนต์ให้พร ................ดังกึกก้องในใจ

Requiem by Wolfgang Amadeus Mozart