ส า ย ล ม ที่ ผ่ า น ม า

เรือนร่างล้วนแรงร้อง                     ร่ำไห้

ผิวผ่องผุผิพราย                   แพรกย้อน

พร่างพรายเพลิงเริงมายาย้ำ     รอบเหย้า

หยุดเย้าเร่งแย้งย้ำหยุดกรรม       ก่อกาย

ก่อนกลับรับกรรม             กราบสู่ดิน

สูญสิ้นวิญญาณรานร้อน      หล่นหล้า

รวบร่างหล่นเหลือลึกลงหลืบ    สืบสิ้น

มิยินในสุขเหย้ายอบย้อน     ก่อนกาล

วิญญาณรานร้าวลับ                  กลับจร

เสียซึ่งแหล่งอาวรณ์                  ค่อนว่า

กรรมกายใดใดใยเล่า                 เจ้าก่อ

ล้วนต่อแก่แต่เวรกรรมย่ำย้อน   เยือนตน

ป.ล. โคลงนี้สามารถอ่านย้อนจากล่างขึ้นบน
ที่ละบทหรือทั้งหมดได้โดยไม่เสียความหมาย