Story

เงินของคนรักป่า

posted on 06 Jul 2009 11:26 by sailomteepanmaa in Story

 

นางเลื่อนเหม่อมองภาพตรงหน้าที่กำลังถอยห่างออกมาด้วยความเลื่อนลอย ภาพบ้านหลังเก่าของเธอที่นับแต่นี้ต่อไปจะไม่ใช่ของเธออีกต่อไปแล้ว จริงอยู่นี่ไม่ใช่บ้านหลังแรกที่เธอจะต้องจากมาแบบนี้ แต่มันก็ทำให้เธอหวลคิดถึงและอาลัยไม่ได้เลย

ทุกครั้งที่ต้องมีการย้ายที่อยู่ที่นอนมันเท่ากับว่าเป็นการฝังความทรงจำเก่า ๆ ที่เธอเคยมีในบ้านแต่ละหลังไว้ให้เหลือแค่ความทรงจำ

เธอยังคงจำบ้านหลังแรกของเธอกับนายลอยได้เป็นอย่างดี วันที่เธอตัดสินใจลงหลักปักฐานสร้างครอบครัวด้วยกันนั้น เธอและนายลอยอายุเพิ่งเพียงยี่สิบต้น ๆ เธอและเขาหาที่หาทางอันเหมาะเจาะหักล้างถางพง คลาดไถทำกินด้วยกันมา จากพื้นที่เล็ก ๆ ก็ขยายเป็นพื้นทำกินที่ใหญ่ขึ้นตามแรงและกำลังของเธอกับเขาในการสร้างครอบครัวใหม่ บ้านหลังแรกของเธอจึงเปี่ยมไปด้วยความทรงจำแห่งการก่อร่างสร้างตัว

ส่วนบ้านหลังที่สองของเธอนั้นห่างลึกเข้ามาจากบ้านหลังเก่า ที่บ้านหลังเล็ก ๆ นี้ เลือดเนื้อเชื้อไขของเธอและเขาได้ถือกำเนิดขึ้น บ้านหลังเล็ก ๆ ไม่เงียบเหงาอีกต่อไป เสียงเด็กเล็ก ๆ สร้างความชุ่มชื่นใจให้เธอได้ทุกครั้งที่ได้ยิน ลานดินหน้าบ้านที่ลูกสาวคนโตของเธอเคยวิ่งเล่น แม้นบัดนี้จะเหลือแต่ความทรงจำ แต่ทุกครั้งที่เธอระลึกถึง มันก็สามารถสร้างความหวังและรอยยิ้มประดับบนใบหน้าแห้งกร้านของเธอได้เสมอ

ต่อจากนั้นไม่นาน นางเลื่อนและนายลอยก็ต้องย้ายออกจากบ้านที่แสนอบอุ่นนั้นอีกครั้ง การย้ายบ้านครั้งใหม่ในแต่ละครั้งนั้น นายลอยต้องออกหาพื้นที่ ๆ ลึกและไกลออกไปทุกที่ แต่นายลอยก็ไม่เคยท้อที่จะสร้างบ้านหลังใหม่ให้กับครอบครัว เขายังคงมองหาพื่นที่ห่างไกล รกร้าง เข้าจับจองและหักล้างถางป่า เพื่อปลูกบ้านและใช้เป็นพื้นที่ทำกิน แทนบ้านหลังเก่าที่ต้องจากมา

ลูก ๆ ของนางเลื่อนและนายลอยโตขึ้นและจากไปในบ้านหลังนี้ พวกเขาล้วนไปแสวงหาความก้าวหน้าให้แก่ตนเอง ต่อนาน ๆ ครั้งจึงจะได้กลับมาเยี่ยมเยียนพ่อแม่ ซึ่งบัดนี้เริ่มที่จะแก่ชราลงไป และพวกเขาก็จะไม่ได้เห็นบ้านหลังนี้อีกต่อไป

นายลอยเคยพูดกับนางเลื่อนว่า บ้านที่จะเป็นที่อยู่สุดท้ายของเขาและนางเลื่อน จะต้องเป็นบ้านที่ลูกหลานจะต้องได้อยู่ได้อาศัย ดังนั้น นายลอยจึงพยายามสร้างบ้านหลังใหม่ให้ดีกว่าหลังเก่าเสมอ แต่สุดท้ายความตั้งใจของนายลอยก็ถูกทำลายลงครั้งแล้วครั้งเล่า

นางเลื่อนยี่นน้ำดื่มในมือให้นายลอยผู้เป็นสามี เธอสังเกตหน้าชายผู้เป็นสามีซึ่งบัดนี้มีร่องรอยแห่งความเหี่ยวย่นเกาะกุมไปทั่วทั้งผิวหน้า หลายปีที่ผ่านมานายลอยต้องทำงานหนักบนพื้นดินที่ตนเองเป็นผู้แผ่วถาง การทำไร่ การสู้รบกับแมลงศัตรูพืช ทำให้สังขารของนายลอยเปลียนแปลงไปอย่างรวดเร็ว ถึงแม้นว่าบัดนี้การหักล้างถางพงเพื่อหาที่อยู่ใหม่มันจะไม่ยากลำบากเหมือนเมื่อก่อน แรงงานราคาถูกมีอยู่มากมายให้นายลอยและนางเลื่อนได้ว่าจ้างมาช่วยในการสร้างบ้านและที่ดินทำกินใหม่

นายลอยเคยพูดเสมอว่า ใครทำก็ไม่เท่าเราทำเอง ดังนั้น นายลอยจึงไม่ใคร่ที่จะเชื่อคำพูดของใคร เกี่ยวกับการหาที่ดินทำกินของเขานัก ไม่เว้นแม้แต่คำพูดของนายกำไร นายหน้าค้าที่ดินจากกรุงเทพฯ

นางเลื่อนและนายลอยพบนายกำไรครั้งแรกเมื่อหลายปีมาแล้ว นายกำไรเดินทางจากเมืองกรุงมาเยี่ยมเธอและสามีด้วยตนเอง นายกำไรเอาข่าวใหม่ทีเธอและสามีไม่เคยได้รับรู้เลยนั้นคือ มีคนต้องการซื้อบ้านและที่ดินทำกินของเธอและสามี และที่สำคัญพวกเขาเหล่านั้นให้ราคาสูงจนเธอและสามีไม่อาจปฏิเสธได้

จริงอยู่เธอและสามีเสียดายที่ดินทำกินผืนแรกของชีวิตครอบครัวเป็นอย่างมาก เธอรู้จักก้อนดินทุกก้อน ต้นไม้ทุกต้นบนลานกว้างหน้าบ้าน สามีของเธอหักล้างถางพงมาด้วยตัวเขาเอง

นายกำไรอ้างว่าที่ดินตรงนี้ ลูกค้ามาพบเข้าจากการเข้ามาสำรวจป่าผืนนี้ในครั้งก่อนและถูกใจมาก เขาบอกว่าลูกค้าของเขาซึ่งเป็นคนรักป่ามากอยากอยู่ใกล้ชิดกับป่าที่เขารัก เขาจึงต้องการที่ดินผืนนี้เพื่อสร้างเป็นบ้านพักตากอากาศ ยามที่เขาโหยหาในสิ่งที่เขารักเขาจะได้กลับมา ณ ที่แห่งนี้ และด้วยเงินก้อนโตที่พวกเขาจะมอบให้เธอและสามี นั้นคือสาเหตุทำให้เธอตัดใจละทิ้งบ้านหลังแรกของเธอมาด้วยใจที่ว่างเปล่า แต่กระเป๋าที่เต็มเปี่ยมไปด้วยเงินตรา

หลายปีต่อมานายกำไรก็ยังตามหาเธอและสามีคนเจอ และยังคงยื่นขอเสนอใหม่ ๆ ให้แก่เธอและสามีแต่ด้วยเหตุผลเดิมนั้นคือ อยากให้ลูกค้าผู้รักป่าอยู่ใกล้กับธรรมชาติที่เขารัก  ไม่ว่าเธอจะหักล้างถางพงไปทางใด นายกำไรดูเหมือนจะเป็นเทพเจ้าประจำตัวเธอ เขายังคงเพียรพยายามตามซื้อบ้านหลังแล้วหลังเล่าของเธอเช่นเคย

เธอสงสัยในสิ่งที่นายกำไรกล่าว คนรักป่า อยากอยู่ใกล้กับป่าและธรรมชาติ คนรักป่าอยากมีที่ดินในผืนป่าเป็นของตนเอง อยากจับจองเป็นเจ้าของถึงขนาดต้องทุ่มเงินซื้ออย่างไม่ลดละ เธอเคยย้อนกลับไปยังบ้านหลังเก่าที่เธออยู่ ซึ่งบัดนี้ถูกเปลียนเป็นคฤหาสน์หลังโต ที่รายรอบไปด้วยต้นไม้นานาพรรณ บางประเภทเธอแทบไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิต

กรงนกนานาชนิด สัตว์ป่าบางประเภท ถูกขังอยู่ในกรงภายใต้อาณาบริเวณบ้าน เจ้าของบ้านนอกจากจะรักป่าแล้วคงจะยังรักนก และสัตว์ป่าเหล่านั้นจนอดใจไม่ได้ที่จะได้ชื่อว่าเป็นผู้ครอบครองมัน โดยไม่สนว่าจะผิดกฏหมายหรือไม่ก็ตาม คนเหล่านั้นคงจะรักป่าจริง จนอยากครอบครองทุกอย่างที่อยู่ในผืนป่ามาเป็นของตนเอง

บ่อยครั้งที่เธอได้ยินเรื่องราวของสัตว์ป่าที่บุกรุกเข้าไปในพื้นที่ ๆ คนรักป่าเหล่านั้นอาศัยอยู่ ฝูงช้างพลัดถิ่น หิวโหย แอบย่ำเข้าไปในพื้นที่ของคนรักป่าที่อาศัยอยู่ริมผืนป่า พวกมันเหล่านั้นกลับถูกลงโทษ บ้างก็บาดเจ็บ บ้างก็ล้มตาย หรือเขาจะรักแต่ไม่รักช้างป่าและสัตว์ป่าที่บุกเข้าไปในพื้นที่ ๆ พวกมันเคยอยู่อาศัยมายาวนาน อยู่อาศัยมาก่อนที่คนรักป่าเหล่านั้นจะเข้ามาพำนักอยู่เพียงชั่วครู่ ชั่วยาม

เธอยังจดจำภาพของผืนป่าเขียวขจี พืชพันธุ์หลากหลายที่ครั้งหนึ่งเคยหล่อเลี้ยงชีวิตของเธอและครอบครัว สายน้ำในลำธารที่ชุ่มช่ำ อากาศเย็นร่มรื่น บัดนี้ภาพเหล่านั้นมันแทบจะไม่มีให้เธอได้เห็นอีกต่อไป เธอไม่เข้าใจว่าทำไมคนรักป่าเหล่านั้นจึงพอใจเพียงแค่ได้ชื่อว่าได้ครอบครองบางส่วนของผืนป่า ผืนป่าที่พวกเขาสร้างขึ้น ที่เทียบไม่ได้เลยกับป่าจริง ๆ ที่เธอเคยพบ

เธอได้แต่หวังว่าเมื่อไหร่หนอ เมื่อไหร่หนอความต้องการใกล้ชิดป่า  และความต้องการครอบครองผืนป่าแบบนี้จะหมดไป เมื่อนั้น เธอคงไม่ต้องย้ายออกจากบ้านอันเป็นที่รักอีกต่อไป


เธอยังคงเก็บคำถามที่ไม่เข้าใจไว้กับตัวตลอดการเดินทางที่จะนำพาเธอไปยังบ้านหลังใหม่ที่ใหญ่โตกว้างขวางกว่าเดิม ที่ดินทำกินผืนใหม่ที่มีอาณาบริเวณกว้างขั้น ที่ ๆ สามีเธอจ้างคนงานมาหักล้างถางพงและปลูกบ้านขึ้นใหม่ ในผืนป่าที่ลึกเข้าไป ด้วยเงินที่ได้มากจากการขายบ้านหลังเดิม ๆ ที่คนรักป่าเหล่านั้นเข้ามาจับจองซื้อไป.....เงินของคนรักป่าเหล่านี้นี่เอง